
Vorige week heeft ook de Tweede Kamer zich gemengd in het opgelaaide debat
over ontpoldering. Verantwoordelijk gedeputeerde Thijs Kramer was niet onder
de indruk van de Haagse volksvertegenwoordigers die de discussie willen
heropenen. De Kamerleden Siem Buijs (CDA), Janneke Snijder-Hazelhoff (VVD),
Arie Slob (Christen Unie), Kees van der Staaij (SGP) en Wien van den Brink (LPF)
dienen hem van repliek. Buijs verwoordt hun bezwaren.
door Siem Buijs
De PZC kopte op 22 april: Geen nieuw debat over ontpoldering. En
gedeputeerde Kramer kenschetste het opereren van de
volksvertegenwoordigers in Den Haag als 'niet sterk'.
Nu is het van deze gedeputeerde bekend dat de opstelling van een meerderheid
in de Tweede Kamer hem niet bevalt, daarom is het goed om nog eens helder te
maken waar het hier om gaat.
Bij de nu geplande verdere verdieping van de Westerschelde zijn er drie
uitgangspunten geformuleerd, te weten de toegankelijkheid, veiligheid en
natuurlijkheid. Volgens de ontwikkelingsschets 2010 zijn de toegankelijkheid en
veiligheid goed te realiseren zonder dat de natuurlijkheid wordt aangetast. Nog
duidelijker gezegd: natuurcompensatie daarvoor is niet noodzakelijk.
Ruil
Dat de 600 hectare estuariene natuur (ontpolderen) toch is toegevoegd is louter
en alleen op basis van het feit dat de Zeeuwse Milieu Federatie dit heeft
bedongen in ruil voor het afzien van juridische procedures die het verdere proces
zouden kunnen vertragen. Alle opmerkingen over de Vogel- en Habitatrichtlijn en
eventuele maatregelen van de Europese Commissie zijn dreigementen die de
gedeputeerde niet kan waarmaken.
Doelstellingen
Binnenkort zal de Tweede Kamer in het kader van de Vogel- en Habitatrichtlijn de
zogenaamde 'instandhoudingdoelstellingen' bespreken en pas dan kan worden
beslist wat er volgens de Vogel- en Habitatrichtlijn al dan niet in Nederland
noodzakelijk is. Nadat de Tweede Kamer tweemaal een zeer indringend debat
heeft gevoerd met de regering en zich heeft laten overtuigen over de aspecten
toegankelijkheid en veiligheid, heeft de regering de Kamer niet kunnen overtuigen
van de verplichting tot ontpoldering.
Voorwaarde
De Tweede Kamer stelde als absolute voorwaarde, mede gehoord de
besluitvorming in Provinciale Staten, dat ontpoldering uitsluitend kan
plaatsvinden op vrijwillige basis.
Indien dit niet mogelijk blijkt dan is aan de voorwaarde die de Tweede Kamer
stelde om akkoord te gaan met het Verdrag van Vlaanderen niet voldaan en is er
een nieuwe situatie waarbij het verdrag niet langer stand kan houden en waarbij
ontpolderen niet langer een optie is. Het zou van moed getuigen als het
provinciaal bestuur van Zeeland op dit punt open kaart zou spelen met de
burgers en niet met dreigementen probeert om haar zin door te drijven.
Overigens dient de gedeputeerde toch te weten dat de Tweede Kamer zelf
beslist of en wanneer er een debat komt. Dat dit debat er komt staat overigens
nu al vast.
_____________________________
Commentaar:
Hoogst, hoogst merkwaardig!
Buijs is kort van memorie.
Buijs mag dan verbaasd zijn over de ruil met de ZMF. De regering met zjin CDA
erin, heeft met België natuurlijk dezelfde koehandel bedreven. De HSL tegen de
verdieping. En toen was er nog steeds het in gebreke stellen van de Europese
Commissie van Nederland in verband met de natuurcompensatie van de tweede
verdieping. En tenslotte de koehandel van Den Haag met Zeeland. Zeeland kreeg
300 miljoen en een weggetje in België.
Dit artikel van Buijs zegt mij dat ze in Den Haag met verkiezingen voor de deur
een beetje zenuwachtig beginnen te worden.