De teleurstellende vergadering van de Staten van Zeeland op 15 februari 2006
16 februari 2008
MIDDELBURG - Een ruime meerderheid van de Zeeuwse Staten voelt er niks voor de Tweede Kamer op de vingers te tikken over goedkeuring van de Scheldeverdragen.
Staten willen geen motie van Teleurstelling
Zierikzee, 18 februari 2008 - Het was interessant om afgelopen vrijdag vanaf de publieke tribune te volgen hoe de coalitie- en de oppositie partijen SP en PvdA de motie van teleurstelling van Bierens (VVD) en Robesin (PvZ) kleineerden.
Dat mag natuurlijk; er wordt tenslotte politiek in Middelburg bedreven, maar was dat kleineren terecht? Verdiepen van de Schelde met ontpolderen staat al vele jaren op de agenda en als de Tweede Kamer een teleurstellende beslissing voor Zeeland neemt mag je als Zeeuwse politiek in het duale systeem toch stelling nemen? Waarom mocht dat niet?
De PZC meldt (het artikel is hiernaast afgebeeld) dat een ruime meerderheid vond dat Robesin en Bierens zeurden. "Wat wilt u toch bereiken; wat is er nu nieuw?", vroeg de PvdA-er Holtering. Op geen enkele manier wilden het CDA, de PvdA, de CU, het SGP, de SP en GL Robesin en Bierens tegemoet komen. Op GroenLinks na is dat hoogst merkwaardig. Heel veel Zeeuwen zijn immers teleurgesteld over het gedraai van de Tweede kamer, dan is het toch voor de hand liggend dat de volksvertegenwoordiging van die Zeeuwen dat steunen en een motie aannemen en die naar de Tweede Kamer sturen? Nee, volgens 6 politieke partijen in de Staten. Zeeuwse politici in Middelburg hebben altijd al moeite met het duale systeem gehad, maar in dit debat was geen spoortje dualiteit meer te bekennen.
De omslag van de Tweede Kamer in december 2007 was opmerkelijk en belangrijk. Want, de kamer negeerde de motie Van der Staaij, waarmee een belangrijke voorwaarde van de Staten van Zeeland voor het instemmen met de Ontwikkelingsschets en het aanvaarden van de regierol, zeer waarschijnlijk niet meer vervuld kan worden.
Voor zowel de Tweede kamer áls de Staten was vrijwillige grondverwerving een belangrijke voorwaarde. Dat de Tweede Kamer de Rijksprojectenprocedure voor de Ontwikkelingsschets zonder debat goedgekeurd heeft, moet toen al te denken hebben gegeven. Het was de LPF-er Wien van den Brink die bij het debat in 2006 cynisch en scherp opmerkte dat, als de Kamer vrijwilligheid zo belangrijk vindt, het geen probleem voor hen moet zijn om de onteigeningswet buiten werking te stellen. Dat was voor mij aanleiding om alle politieke partijen in de kamer die voor vrijwilligheid zijn naar hun standpunt over de rijksprojecten-procedure te vragen. Niet één partij, zelfs niet de SGP van Van der Staaij wilde de rijksprojectenprocedure voor dit project buiten werking stellen.
Robesin en Bierens mogen van de Staten niet hun teleurstelling over de gang van zaken in het ontpolderen-dossier in een motie vastleggen. Waarom toch niet?
Er kan dus maar één conclusie zijn: De voorwaarde van vrijwillige grondverwerving is voor de Tweede Kamer nooit écht hard bedoeld geweest. Dat blijkt ook uit het feit dat de kamerleden de Rijksprojectenprocedure niet eens de moeite van een debat waard vonden. Die vrijwilligheid was puur voor de achterban, want minister president Balkenende had in begin 2005 met zijn Belgische college de beslissing reeds genomen. Dat is de harde politieke werkelijkheid. Voor de Zeeuwse Staten is de werkelijkheid nog harder. Den Haag beslist en Middelburg voert uit. Gedeputeerde Hamelink geeft daar een fraaie positieve draai aan met het credo: "Betrokken, maar niet verantwoordelijk". Hij gebruikte deze uitspraak voor de Commissie Nijpels, maar het is van toepassing op het hele ontpolder/verdieping-dossier.
Als de Staten een motie van Teleurstelling zouden aanvaarden, dan zouden zij benadrukken dat een belofte aan de kiezer niet meer zeker is. Ik vrees dat de belofte in de Staten om voor het natuurpakket in de Westerschelde alleen vrijwillig grond te verwerven, net als in de Tweede kamer, niet zo hard bedoeld was. Het vermoeden begint te ontstaan dat die voorwaarde zowel in Zeeland als in de kamer eigenlijk alleen maar gesteld is om de pijn bij de achterban te verzachten. De hoop was natuurlijk gevestigd op dat het vrijwillig-grond-verwerven zou lukken; maar dat viel tegen.
Deze situatie mag in een motie niet nog een keer benadrukt worden.
Het is duidelijk waarom de Staten geen motie van Teleurstelling wilden en over wilden gaan tot de orde van de dag, zoals dat heet. Voldongen feiten kun je niet veranderen! Niet zeuren, Robesin!
De tegenstrijdigheid tussen vrijwillige grondverwerving en een onteigeningswet van toepassing verklaren kan zo verklaard worden.
Hoe zo, kloof tussen politiek en burger? Zo zou een deel van de sympathie voor extreem rechts en extreem links te goed te verklaren zijn. Politici nemen herhaaldelijk beslissingen die geen draagvlak bij de bevolking hebben. Daar gaat het om. Daar maak ik me zorgen over!
Commissie Nijpels
Nog een opmerking over de Cie. Nijpels. Het ziet er naar uit dat de opdracht aan deze commissie, net als die aan de Cie. Maljers, beperkt zal zijn. (Zie mijn artikel)
Tsja, de Staten mogen slechts betrokkenheid tonen; de inhoud wordt in Den Haag bepaald. Dus wordt GS niet opgedragen om te zorgen dat de opdracht aan de Cie. Nijpels ruimer gesteld wordt.
Als je er niet uit komt, benoem je een commissie; net als bij het ontslagrecht. "Slappe hap", zeiden wij lang geleden in militaire dienst.
Retour Startpagina
Retour Krantenartikelen
Retour Ikmaakmezorgen-artikelen