dinsdag, 21 juni 2011.

Alleen als de natuur en genade meewerken

door Jeffrey Kutterink

AIs een klein jochie staat Henk Bleker te genieten in de stuurhut van de 'Onderneming'. Symbolischer kan het bijna niet. Bij vertrek loopt het schip vast. Pas na veel geraas en los gewoelde zwarte blubber komt het los. Aan de eettafel blijkt wat voor een hachelijke onderneming Zeeland nog te wachten staat. Karla Peijs: „Het wordt een steeds grotere soep."
Café Het Verdronken Land in Nieuw-Namen. 11.00 uur. Niet iedereen kan er in. Mensen schuilen onder parasols voor de druilerige regen. Binnen staat iedereen hutjemutje. Journalisten uit Amsterdam verbazen zich over de 'lekkere suikerbom' die bolus heet. „Het kabinet heeft vrijdag een grote stap gezet in de goede richting", begint staatssecretaris Henk Bleker zijn verhaal tegen de omwonenden van de Hedwigepolder. „Maar we zijn nog niet in een veilige haven; wel in de buurt."
Hij bast dat minder Zeeuwse grond onder water gaat, dat het wordt betaald door dingen anders te doen en dat het gesprek met de Belgen snel begint. „We moeten met verstand omgaan met onze buren, waar we altijd goed mee hebben samengeleefd. Verstandige buren hebben geen rijdende rechter nodig."
Applaus blijft uit. Hoewel iedereen opgelucht lijkt, zijn de zorgen van de gezichten af te lezen. Mag dit van Europa? Gaan de Belgen wel akkoord en dragen ze bij in de kosten? In de media zeggen ze van niet. Bleker doet er op zijn bekende wijze luchtig over. Pas op een rondvaart vanaf Perkpolder met genodigden en pers, blijkt hoe ver de veilige haven nog weg is.

Tijdens een kom tomatensoep, boterham en een kop thee vertelt Commissaris van de Koningin Karla Peijs hoe boos ze is. Dat ze weigert een handtekening te zetten onder het onderzoeksrapport van Deltares naar de mogelijke alternatieven voor ontpoldering. „Deltares heeft zich niet aan de opdracht gehouden. Het bureau moest oplossingen zoeken. En niet beschrijven of de natuur in de Westerschelde er goed of slecht voor staat." De bevindingen zijn steeds doorgenomen met de provincie. Peijs: „In de versie die het laatst is besproken stond niets over de slechte staat van de natuur. Dat is er daarna ingefietst." Het geeft voeding aan een verhaal dat in politiek Den Haag al jarenlang de ronde doet: de macht van de groene lobby op het ministerie.
„Dit dossier wordt een steeds grotere soep", zegt Peijs. „Juristen van bijvoorbeeld de Vogelbescherming pluizen zo'n rapport uit en zullen dat aangrijpen. Door wat er staat over de staat van de natuur worden maatregelen urgent en komt er een enorme tijdsdruk op het dossier te staan." ?
De provincie wil dat die bevindingen worden geschrapt. Wat de consequenties zijn, weet Peijs niet. Eén ding weet ze wel: „Het kabinet kan niet meer zeggen dat de Hedwige alsnog onder water moet. Er is al zo met die omwonenden gesold. Maar dat is het probleem van Henk Bleker." Zeeland werkt al enorm mee, stelt Peijs. „Ter compensatie voor het afblazen van de Zuiderzeelijn kregen Friesland, Groningen en Drenthe samen 2,8 miljard. Dus 900 miljoen per provincie. We hebben minder inwoners, dus met 800 miljoen kan ik ook leven. Maar dat wil ik ter compensatie wel zien. Al hoeft het niet allemaal in geld." Bleker probeert ondertussen kritische vragen over het Deltares-rapport te omzeilen. Als de Belgen die 60 miljoen niet betalen, kan het zijn dat Nederland meer dan 100 miljoen extra rnoet neertellen. Het 'alternatief zelf is al 35 miljoen duurder. Levert het onvoldoende op, dan moet er voor tientallen miljoenen aan extra maatregelen worden genomen. In Het Verdronken Land zegt hij 's ochtends nog dat maar 6 hectare natuur in het Vlaamse deel van de Westerschelde moet worden aangelegd. Op de boot geeft hij toe dat het om 25 hectare gaat. Ook is het nog maar zeer de vraag of Nederland met dit plan voldoende hectares nieuwe natuur weet te creëren. In het persbericht van vrijdag gaat het kabinet uit van het meest rooskleurige scenario. Maar Deltares is pessimistischer. „Sommige dingen weet je niet en moet je gewoon doen", zegt Bleker geagiteerd. „Dit is geen tekentafel, maar natuur. Als natuur en genade meewerken, komen we een heel eind."




Terug naar Startpagina
Terug naar Krantenartikelen
Terug naar Ikmaakmezorgen-artikelen